Μπορεί να άργησα αλλά επιστρέφω και νιώθω μια ακατάπαυστη δίψα για αίμα. Αίμα όλων όσων προσπαθούν να αλλιώσουν τη δύναμη των πολιτών, όπως και αν εκφράζεται αυτή. Ακούω συνεχώς για μπλόγκερ που δεν ξέρουν τι γράφουν για πολιτικούς που κατηγορούνται άδικα. Όταν ξεκίνησα να φτιάχνω τη σελίδα ήθελα να παρουσιάζω τις ειδήσεις όπως τόσοι και τόσοι προσπαθούν, χωρίς καμία προσωπική παρέμβαση εκτός των εικαστικών. Απο σήμερα λοιπόν θα μιλάω και θα λέω αυτα που θα έπρεπε να λέγονται, σε μια βέβαια πιο ευχάριστη χρήση της γλώσσας.
CNN Radio
TRANSLATOR
ΓΝΩΣΕΙΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΛΕΙΔΑΡΟΤΡΥΠΗΔΩΝ
Έλεος πια, με όλα αυτά, με μύτες και αυτιά όλοι καρφωμένοι , της γης οι αποβλακωμένοι, γέμισε η ζωή μας χαζοκούτια αφού ακόμα γεννιόμαστε σε κοιλιές πάλι καλά. Ξεκοιλιαζόμαστε κάθε μέρα σου λέει εικονικά αλλά τι τώρα θα κρυβόμαστε και μεταξύ μας... μην μου πείτε ότι δεν νιώθετε μια τεράστια γαλήνη που νικήσατε τον βλάκα της διπλανής πόρτας που είχε το θράσος να σας κάνει φίλο. Δεν πάμε καθόλου καλά, έχουμε αναγάγει τα πάντα σε εθνική υπόθεση. Ώθηση τεράστια λένε η νίκη, ποιά νίκη; Πάντως όχι η Κάρτσωνα που έχει εξαφανιστεί παρεμπιπτόντως. Για ακόμη μια φορά προσδοκίες, ονειροπολήσεις για μια Ελλάδα νέα, ρε παιδιά ας σοβαρευτούμε, γίνεται η κωλόγρια νέα, όχι πείτε μου. Έχω βαρεθεί , έτσι λένε πολλοί, εγώ πάλι ποτέ. Εδώ θα είμαι και θα τα λέω μέχρι να κουλαθώ, αυτοί εκεί πάνω ήθελα να ήξερα δεν τον έπαθαν ακόμα τον τραυματισμό που απο το πολύ τράβα τράβα μεγάλωσε κιόλας, μεγάλωσε και μυαλό δεν έβαλε, τελικά σε λάθος σημείο τον έβαλε ο Θεός τον εγκέφαλο. Λυπηθείτε μας πια, όχι άλλα γέλια, δεν αντέχουμε άλλο, μας έχουν πεταχτεί τα έντερα έξω ή τέλος πάντων ότι έχει απομείνει απο αυτά. Τα τελευταία χρόνια έχουμε γεμίσει κάθε είδους ζωύφια, τι σας φταίνε τα καημένα τα ζωντανά και τα προσβάλετε; Σαν να τα ακούω νιώθω, " είσαι άνθρωπος ρε, ε άνθρωπε." Εάν ποτέ κάποιος καταλάβει τη γλώσσα των πόκεμον που βάλαμε στο σβέρκο μας να μου πει και εμένα και να μου εξηγήσει γιατί δεν τους ρίχνουμε στη θάλασσα; Οι Ιταλοί λιγότερο κακό έκαναν. Τι ακριβώς μας κρατάει κολλημένους εκεί; Όχι στην βόρεια Αφρική, πιο κάτω εκεί που θα εξυψωθεί η ελληνική γλώσσα και το εθνικό φρόνημα για ακόμη μια φορά, Ούτε την φορά του ρολογιού δεν θυμόμαστε πια, και δίνω και τίτλο βιβλίου σε όποιον τα κατέχει αυτά έτσι κλείνοντας να κάνω και ένα καλό στην κοινωνία, Οι Έλληνες πια δεν έχουμε ζωή δεν έχουμε δουλειά, καφετηριαζόμαστε καθημερινώς και μόνη μας ασχολία Η ΖΩΗ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ.
Εκοιμήθη ο μητροπολίτης Λαγκαδά
-
Εκοιμήθη πλήρης ημερών, ο μητροπολίτης Λαγκαδά, Σπυρίδων. Ο μητροπολίτης
Λαγκαδά, Σπυρίδων γεννήθηκε το 1926 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε στη Θεολογική
Σχολή...
Οικονομική βοήθεια 5,3 δισ. ευρώ για το Βιετνάμ
-
Βοήθεια ύψους οκτώ δισεκατομμυρίων δολαρίων (ή 5,3 δισεκατομμύρια ευρώ) για
το 2010, ποσό αυξημένο κατά τουλάχιστον 30% σε σχέση με το αντίστοιχο του
200...
Κλάψτε γιατί χανόμαστε...
-
''Μόνο που δεν της έκατσε. Μια άλλη Μαρία Κορινθίου προσπάθησε να βγάλει στο
χθεσινό «Πακέτο» η Βίκυ Χατζηβασιλείου. Μια Μαρία ευαίσθητη, μια Μαρία που
συγ...
Προς φίλους συν-ιστολογους
-
*Ευχαριστούμε πολύ για τις συμβουλές ειλικρινά.*
*Αλλά μην ανησυχείτε δεν υπάρχει τέτοιος κίνδυνος αχαριστίας απο πολιτικά
πρόσωπα .*
*Δεν ζητήσαμε ούτε ζητ...
ΚΤΗΝΩΔΙΕΣ ΑΝΘΡΩΠΟΜΟΡΦΩΝ
-
* **Η**Μ**Ι**Α**Ι**Μ**Ο**Σ*
Είναι γνωστές ως κυνομαχίες. Το αγριότερο και ογκοδέστερο σκυλί κυνηγά και
ξεσχίζει μέχρι θανάτου το πιο αδύνατο σκυλί. Γύρω – γ...
Η ξεφτίλα στο μεγαλείο της...
-
Από το http://allday-news.blogspot.com/
.
*Απο ανώνυμο αναγνώστη* του blog μας μαθαμε το εξής:
*Στο Παιδων πηγε η ξαδελφη του το παιδί της μήπως έχει τη νεα ...
Τώρα κατάλαβα τι σημαίνει ενότητα...
-
Μετά την κατάθεση της κομματικής ταυτότητας του Χανιώτη Νομάρχη, μετά τις
φήμες για ανάλογη κίνηση του μουσουλμάνου βουλευτή της Ροδόπης είχα αρχίσει
να π...
4 Δεκεμβρίου 1991:
-
Το υπουργικό συμβούλιο υπό τον πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη ασχολείται με το Μακεδονικό και καταλήγει σε τρεις όρους για την αναγνώριση της ΠΓΔΜ: α) Να αλλάξει η...
Ντόρα ρώτα τον μπαμπά σου .......
-
Ντόρα ρώτα τον μπαμπά σου να σου πεί τι πρέπει να κάνεις αν δείς οτί χάνεις τις Εκλογές .να σου θυμήσω εγώ ????ΘΥΜΑΣΑΙ ΤΟΝ ...... ΚΑΛ(Π)ΟΓΙΑΝΝΗ ?????Άντε πάρ...
Άρχισε τα βουντού...
-
(πατήστε πάνω στην εικόνα για μεγέθυνση)
Σιγά να μην την γλίτωνε!...
Αυτό ακριβώς φοβόμουν και δεν έχω ασχοληθεί μέχρι στιγμής με την διάδοχη της
ΝΔ και απ...
Το μουσείο του Περισσού
-
Έχω ξαναγράψει και παλαιότερα ότι προσπαθώ να αποφεύγω την κριτική στα
κόμματα της αντιπολίτευσης και ιδιαίτερα σε όσα δεν έχουν κυβερνήσει ποτέ.
Στόχος αυ...
Το Ελληνικό Fan Club των Evanescence είναι online!
-
To Ελληνικό Fan Club των Evanescence είναι πλέον Online!
*Αν είσαι fan, μπες για να συζητήσεις με τα υπόλοιπα μέλη, για το αγαπημένο
σου συγκρότημα, να κ...
Η νύχτα έπεσε βαριά, πάνω στη γκλίτσα ενός καταραμένου γερμανοτσολιά. Εδώ και εγώ να γράφω τα καθέκαστα. Σεναριοχώρα των ονείρων και των υποσχέσεων. Σχέσεων τέλος σηματοδοτεί το starting point ενός ξέμπαρκου pc. Ξεκολλάτε, μην φλερτάρετε με την οθόνη, αφήστε την να κρυώνει. Ανατολή και δύση, λέξεις άγνωστες μα ευανάγνωστες απο την όποια θέση. Όλοι παίρνουν μια, και όπως ενας φίλος είπε, ποιά ιερόδουλη καρέκλα κάθησε του κενταύρου και μας έχουν πηδήξει εμάς σήμερα. Στη πυρά όποιος διαφωνεί με τους διαφωνούντες. Αιτούντες μια καλύτερην ζωήν, βγήκαν στη βροχή και ομοιάζαν με παπίν. Μόνο που δεν είχε ανοίξει ο θεός τους ουρανούς, ανθρώπινων υγρών βροχή τρώγαν οι αμαρτωλοί. Τι να πεί κανείς, τι να πεί για το έρμο το παπί, που προσβάλουν όλοι αυτοί οι ψευτοαηδοί, αηδοί αστικοί βρυκόλακες μιας ξεπεσμένης κοινωνίας. Ξεκόλλα απο το χαζοκούτι και κόλλα στην χαζοπραγματικότητα θέλουν όλοι να πουν αλλά δεν μπορούν. Εγώ λέω tv umber alles. Κατάντια.
ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΡΑΧΤΩΝ
Το καλοκαιράκι, η όμορφη αυτή εποχή. Αν και μας ξέσκισε και φέτος η όξινη βροχή, είναι ένα ευχάριστο διάλειμμα στην τρελή καθημερινότητα της παγωνιάς των ψυχών και των μετρό. Μετράμε τα πάντα, γκρίνια παντού, χιόνια στο μυαλό που στάματησε να σκέφτεται και τον έχει πιάσει η αδράνεια της γρίπης, γρίπης θανατηφόρας χωρίς θανάτους. Γκρίνια, γκρίνια συνεχώς λες και όλα πάνε σκατά. Παραλίγο να μας πνίξουν και εμείς μάθαμε να τα τρώμε. Τρώμε ό,τι μας σερβίρουν καθημερινώς και ακατάπαυστα. Έχουμε τριπλασιαστεί σε μέγεθος, οχι σε γεννήσεις. Τι γεννάει το μυαλό του Έλληνα κάνενας δεν ξέρει. δεν έχουμε ανάγκη εμείς, σαν τις κατσαρίδες, μέχρι και σε πόλεμο πυρηνικό θα επιβιώναμε, για αυτό έχουν βαλθεί να μας σκοτώσουν απο άγχος, αλλά χαμπάρι εμείς, αντέχουμε. Έχουμε δεν έχουμε, γραμμένους στα ... τεφτέρια μας. Όλοι τεφτεριαστήκαμε και κοντεύουμε να πνιγούμε αλλά πάλι καλα που υπάρχει η θάλασσα και κάτι μας μαθαίνει. Όπως είπε και κάποιος παλιός, αν υπάρχει Θεός σίγουρα είναι Έλληνας. Όχι γιατί μας φροντίζει, λοιμοί, καταποντισμοί και αυτός στα παπαρίων του. Έλληνας κανονικός σου λέω. Για αυτό χαλαρώστε άσε ο θάνατος να τους βρεί στη δουλειά. Εμείς στο καναπέ αραχτοί και λάιτ. Κόλα λάιτ με συνοδευτικό τριάντα κιλά παϊδάκια. Κρύο καφέ, μπανάκι και καλό καλοκαίρι.Ζήτω η τρέλα, βγάλτε τους νεκροθάφτες σε μόνιμες διακοπές.
ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣΤΕ ΓΙΑΤΙ ΧΑΝΟΜΑΣΤΕ
Και πρέπει εγώ τώρα να θεωρήσω ότι ξέρω τι μου γίνεται, τελικά μήπως βράζει και χύνεται, σε χύτρα ταχύτητας μιας απαρχαιομένης καθοδηγήτριας χώρας, χώρας του ποτέ και του τίποτα, με λόγια μας μιλούν ανείπωτα. Λόγια που λεεί ο Βατοπαπάς, παραμύθια μιας ξεπεσμένης χάλι-μας. Τι και αν προσπαθούμε, θα πάμε απο γρίπη ή για χρέη καταδίκη, γαμώ την καταδίκη μου, δεν εχώ να πληρώσω ούτε την μασέλα της γιαγιάς, έτσι για να δείξω το ψευτοφιλότιμο που μας διακατέχει και σταματημό δεν έχει. Εχει να κάνει μεγάλη διαδρομή, όπως και το τσιγάρο, μέχρι τα σκουπίδια που μοιάζει να ακολουθεί τους νόμους των μαθηματικών, λεφτά λεφτά λεφτά το μόνο που καταλαβαίνεις απο μαθηματικά, πάει η μαγεία, λες το μέλλον σαν μια οποιαδήποτε Πυ-θίτσα. Σε μια Χώρα πιο αρχαία απο τους αρχαίους, τι να περιμένεις απ΄τους νέους, που κοιτάνε το μέλλον να περνάει και ξεσηκωμό έχουν μόνο στο άκουσμα ενός τυχαίου Γρηγόρη, ενος Γρηγόρη που πήρε τον πούλο, που τα κανάλια ανέδιξαν σε ήρωα εθνικό ούτε σε βοτσαλάκι τα οπίσθια του δεν ακούμπησε, βγάλ'τε την όπισθεν λοιπόν. Γεμίσαμε απο σκανδαλολόγους- γαϊδουρολόγους, γκαρίζουν αυτοί παίρνουμε το καλό παράδειγμα, τους στέλνουμε όλους στο γκρεμό, δεν θα μείνει κανείς, θα πέσουμε και εμείς. Μας πήρε η κατηφόρα, ούτε ο διάολος δεν μας παίρνει έτσι όπως γίναμε. Ρίχτε ένα χαμόγελο και θυμηθείτε το WC, μην την χέσουμε την επανάσταση.
ΓΕΦΥΡΟΧΤΙΣΙΜΑΤΑ
Τι και αν την έχουμε ακούσει, μήπως τελικά όντως δεν υπάρχει. Άρχει το παράλογο και ξεφεύγει σαν αφηνιασμένο άλογο. Τι και αν κάτι είναι σπουδαίο, αφου η σπουδή πάσχει απο μελιταίο. Προσπαθώ να καταλάβω, μήπως και τις γενιές προλάβω, αφού κανείς δεν φαίνεται να καταλαβαίνει, μήπως καταφέρω κάτι εγώ, περιμένω στο ακουστικό να ακούσω ανελκυστήρα, και ακούγεται μια κατάμαυρη χήρα, χείρα βοηθείας ζητώ αλλά ποίος θα με κρατήσει να ανεβούμε το βουνό; Κάποτε κάναμε θαύματα τώρα ούτε γεφυρούλα, κρυβόμαστε απο μια άτυχη μανούλα, τίποτα δεν ακούγεται πια, ακόμη και τα όνειρα φαίνοται τέλειως μουγκά. Αφήνω το χάσμα και πιάνω το θραύσμα ένα τόσο δα κομματάκι, και τραγουδώ με την γλώσσα της ψυχής, όλοι την ξέρουν κανείς πιγκουίνος ψευτοσυγγενής δεν έχει πιά δικαιολογία. Αλλά μπερδεύτηκα και πάλι, πάω στο γνωστό γκουρού, με κερνάει και μια τυρόπιτα και μου λέει, το χάσμα εμπεριέχει τη λέξη άσμα είναι ένα ευκολοχώνευτο τραγουδάκι, για να δικαιολογήσουμε την αδύναμη ακοή. Καθάρισα το κερί λοιπόν, κάποιων παλιών αδερφών. Κοντεύω να τρελαθώ που τόσα χρόνια ψάχνω τη σοφία του μυαλού στα πιο απίθανα μέρη και δεν θα την έβρισκα ποτέ όπως μου είχε πει κάποια Μαίρη. Ανοίγω τα μάτια κοιτάω τριγύρω, βλέπω παντού έναν αδερφό που πάνω του μπορώ με ασφάλεια να γείρω.
ΠΑΡΘΕΝΟΓΕΝΝΗΣΕΙΣ ΣΤΟ ΚΑΙΑΔΑ
Τι πανικός και τι κακό είναι αυτό. Μας πιάσαν οι ειδήσεις απο το λαιμό και δεν μας σηκώνεται με τίποτα. Πεσμένη η διάθεση πεσμένα όλα. Ατελείωτη κατηφόρα. Κατηφόρα δίχως γυρισμό. Σε ένα πισινό βουνό. Κάντε κάτι. Θα σας πατήσει το άτι, θα σας δέσω σε μεσιανό κατάρτι. Λες και ο κοσμάκης δεν ξέρει ότι δεν έχει να φάει. Πρέπει να του το θυμίζουμε κάθε μέρα; Μέρα με τη μέρα θα φεύγει ακόμα και απο αυτή την υποτιθέμενη οπτασία. Την χάσαμε και αυτή την ευκαιρία. Προδότες παντού, καταδότες μιας ανήλιαγης πραγματικότητας. Ψάχνω το καλό μπας και το ρίξω στο γυαλό αλλά πουθενά, έχει κρυφτεί απο τη ντροπή του. Ψαχνόμαστε όλοι, μήπως μας φάνε οι μασόνοι, ως σκέτοι όνοι δεν βλέπουμε μπροστά. Μερικοί ψευτοδασκάλοι μας τραβάνε τα αυτιά. Κάτι χάρούμενο ρε παιδιά. Μόνο ψοφάνε, δεν έχουνε να φάνε. Γέννηση καμιά;
Η ΓΡΙΑ Η ΕΙΔΗΣΗ ΕΧΕΙ ΤΟ ΖΟΥΜΙ
Η συνεχόμενη αυστηροποίηση της τρομοείδησης έγινε αφορμή για αυτο το πρώτο άρθρο της νέας εποχής. Εποχής γεμάτη ΚΑΡΑbulbasaur και ΠΑΠΑpikatsu, όλων των ειδών τέρατα της κατα τα άλλα χαρούμενης καθημερινότητας, καθημερινότητας γεματη μάχες, φαϊ και δουλία ή μήπως της ακατάπαυστης αναζήτησης για όργια, μια αφθονία οργίων παρατηρείται τα τελεφταία χρόνια, όργια της διπλανής πόρτας, του διπλανού δονητή της διπλανής πουτάνας, πουτάνας του διαδικτύου έτσι που γίναμε το μόνο όργιο εκτός διαδικτύου, η περισυλλογή φόρων αισθάνεται απελπιστικά μόνη και το έχει ρίξει στο φαϊ όσο πάει μεγαλώνει και θα μας πλακώσει στο τέλος. Τις προάλλες σκέφτηκα τι να φταίει άραγε και η είδηση έγινε ένα με το θάνατο, θάνατο της ψυχής ή και του σώματος, πώς απο παρθένα κατάντησε μια ακόμη πίπα της ειρήνης, αφου φύγει η ειρήνη που πάει να δεί τον γκόμενο. Άφου απάντηση δεν πήρα έτρεξα στον μεγάλο γκουρού και μου απάντησε, Η είδηση είπε πάει όπου την πας άλλα και προς την αντίθετη. Μην φοβάστε λοιπόν όποιος χρησημοποιεί την είδηση ως τον πλέον αξιόπιστο δονητή σε ξένους προκτούς ξέρετε που θα καταλήξει....
Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2009
ΣΤΟΧΟΣ ΜΑΣ Η ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΕΠΙ ΠΑΝΤΟΣ ΕΠΙΣΤΗΤΟΥ Η ΚΑΛΟΒΟΥΛΗ ΚΡΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ ΤΟΝ ΕΥΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ΠΟΛΙΤΗ. ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΗΓΕΣ, ΑΜΕΡΟΛΗΠΤΑ ΧΩΡΙΣ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΚΟΝΤΡΕΣ ΓΙΑ ΠΡΩΤΙΑ. ΔΕΝ ΜΑΣ ΝΟΙΑΖΕΙ Η ΠΡΩΤΙΑ ΑΛΛΑ Η ΣΩΣΤΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ.
Και πάλι εδώ, χωρίς λεφτά χωρίς μυαλό. ελπίζω να σας έλλειψα. Ελλείψεις παντού, σε τσέπες μακριά απο τις στέπες, μέρες λιτές, προσπάθεια λύσης πουθενά. Γόρδιος ο δεσμός και κανένας άχρηστος πολιτικός να πάρει το σπαθί. Ξεσπάθωσαν και οι άλλοι τώρα και ποιός τους πιάνει. Πάλι οι χαμένοι, πάλι οι πυροβολημένοι. Στον αέρα όλα για ακόμα μία φορά. Όπως και να'χει γλιτώσαμε μετα απο πενήντα χρόνια απο ενα όνομα, αντε πάμε για το επόμενο. Σαν τα χρέη, αργά και σταθερά. Σταθερά στη ζωή μας η γκρίνια. Εμείς παιδί μου πιο πολύ γκρινιάζουμε παρά δουλεύουμε. Σπόρ που έχει εγκαταλυφθεί απο αρχαιοτάτων χρόνων. Και ο χορός καλά κρατεί, Κράτει ποτέ να μην κάνει. μέχρι και η γνωστή μαρία χταπόδι κατάντησε. Και μετά σου λέει κρίση. Χρήση μπορεί και να'ναι, τέτοιο δούλεμα πρώτη φορά, μπορεί χιλιοστή, αλλά ποιός μετράει... Μετράει μέρες ανάποδα ο πρασινούλης του πανελλαδικού ανέκδοτου, σε λίγο θα γελάμε όλοι μεταξύ μας. Ταξί, είδος προς εξαφάνιση. Σαν τούς καρέκλα καρέκλα. Δεν αφανιζόμαστε εμείς όσο και να το θέλουν μερικοί. Τα νεύρα θα τους σπάσουμε και θα παραδωθούν αμαχητί. Ας πρόσεχαν, αφήστε μας καλέ στην ησυχία μας τους έλεγα αλλά που... Μυαλό κοκόρου όλοι οι μιας άλλης γης οι βλαμμένοι. Και μην ακούω χαζά, εδώ είμαστε και θα το δείς προσπαθούν να μας βιάσουν αλλά, βιάζεται η πουτάνα; Γεμίσαμε θεούς, θεούς του κουτιού, μαγικές e-κόνες, μόνο εικόνες και κάψιμο. Κάψαμε τα δέντρα και επειδή δεν ταιριάζουμε στο τοπίο είπαμε να ισοπεδώσουμε και τον εγκέφαλο. Ο εγκέφαλος του εγκλήματος τελικά ποιός να' ναι; Λες να είμαι εγώ και να μην το ξέρω. Ρε κάτσε να ψαχτούμε γιατί να δείς που κάποτε δεν θα μας λένε και μαλάκες.Τέτοιο προνόμιο ποιός το χάνει... Υπομονή ο καιρός είναι κοντά, κοίτα το σύννεφο, έρχεται. Πάρε ομπρέλα.
ΣΤΡΟΥΜΦΟ-ΧΩΡΑΤΑ
Άλλη μια ημέρα στη στρουμφοχώρα. Με τον Δρακουμέλ να θέλει να πιάσει τα στρουμφάκια στον ύπνο και προοθώντας την Ψιψινέλ στα μεγάλα καρεκλόσπιτα. Εκδίκηση ζητάει, πόσα πιά να δώσουμε, τίποτα δεν έχει για μας το τσουκάλι. Και το είχε πει ο Πανοραμίξ αυτοί που πέσαν μέσα απο μικροί να μην δοκιμάσουν ξανά. Αλλά αυτοί που να ακούσουν. χώθηκαν για τα καλά και να τώρα τα αποτελέσματα. Κόντέυουν να σκάσουν. Δεν θυμώνω, απλά λυπάμαι, τους λυπάμαι γιατί το ίδιο το μυαλό του Οβελίξ κληρονόμησαν και την είδαν Καίσαρες τελικά. Τι άλλο θα δούμε δεν έχω ιδέα. Πόσες πιά να κατεβάσει ένα μυαλό. Πάντως τον πρώην αυτόν της Πηνελόπης, οχι τον Οδυσσέα, τους άλλους, και απόγοννο του Οβελίξ τον θαυμάζω, εκεί που λές δεν λειτουργεί και το έχεις συνηθίσει, ξαφνικά κάνει τα απίστευτα για να αφήσει τα αγαπητά στρουμφάκια στην ησυχία τους. Μας βρήκαν καλούς και μας έχουν ξεσκίσει η μου φαίνεται; Τι να πω πια. Αφου φτάσαμε να ξαναδούμε υπερήρωες μετά απο τόσα χρόνια όλα τα περιμένω. Μόνο τα πράσινα και τα τόξα τους λείπουνε. Να δούμε πότε επιτέλους θα καταλάβουν οτι αυτά τα μπλέ ανθρωπάκια δεν παθαίνουν τίποτα. Κυβερνάνε όλο τον κόσμο και χαμπάρι, κανείς. Αμ το άλλο που το πας. Δεν ξέρω που το πας αλλά στο τέλος θα το φέρεις πίσω. Μόνο που ξεχάσαμε να τους πούμε πότε και θα αργήσει λιγάκι. Όπως είπε και ο φαλακρο-σπιρτούλης θα θα θα θα. Μα για πόσο Δρακουμέλ μας έχουν πια... Δεν παρατράβηξε το παραμύθι, μήπως είναι ώρα να έχουμε το τέλος; Μήπως;
ΕΦΗΜΕ-ΡΕΥΟΝΤΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ
Έχουμε χαζέψει. Μήπως απο το καλάμι του κανείς να ξεπεζέψει; Μήπως ήρθε και η σειρά μας να κάτσουμε στα αυγά μας. Αυγά μπαγιάτικα μιας άλλης εποχής όπως τα ΝΕΑ της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ, καθημερινής διαμάχης καμπάνες ξεπεσμού, τα χωρίσαν λένε τα τσανάκια τους, μα γιατί δεν πάνε αλλού; Να φύγετε κύριοι να πάτε αλλού. Φτάνει πιά η κατρακύλα. Τσουλή-θρες μας κάνατε μόνο που εσείς πάτε απο την ανάποδη και μας πατάτε κιόλας. Πατάτες αγγούρια και άλλα τιμαλφή μας τελειώσαν λέω σε μια φίλη μου, ονόματι ζωή. Τι να πεί και αυτή, ούτε ρουζ για να βαφτεί. Το πήραν ξέρετε ποιοί, δεν τους φτάνει το επάγγελμα, θέλουν να μοιάζουν και με κλόουν. Ένα επάγγελμα που έχει κορεστεί, άνεργος εγώ- ανεργία και εσύ. Σου λένε και αυτοί με 3 και 60 δουλειά κάνουν. Μεγάλη ποινή. Στον πρωκτολόγο κάθε μέρα είναι. Απο την καρέκλα μάλλον λέω εγώ. Κανένα δεν κατηγορώ. Μόνο εμένα που ακριβήναν πολύ τα αγγούρια και τα λυπάμαι. Όχι ότι θα καταφέρω και κάτι, έτσι για το γαμώτο. Τώρα ποιό μην ρωτάτε ξέρετε εσείς. Αγγούρια μιας άλλης εποχής. Α και να μην ξεχάσω, καλό καλοκαίρι, αρχίσαν οι ζέστες οχι απο τον ήλιο, αλλά αφου κάηκε ο απ'αυτός μας όλο το χειμώνα είπαν να μας κάψουν και το σπίτι. Ούτε γκόμενες να ήταν. Τουλάχιστον αυτές σου κάθονται. Και φίλε αμα δείς τα παιδιά πες και απο μένα ένα γειά. Θα ζήσουμε και φέτο. Άντε και καλές εκλογές να ανθίσει και ο μπαχτσές. Ήθελα να ξερα γιατί δεν γίναμε όλοι μετανάστες...
Συνεχιζόμενες φωτωνιακές γριποριπές μας ξεπάτωσαν εχθές. Άστα να πάνε και άμα φύγουν να μου αφοδεύσεις οτι θες. Που θα βρούν καλύτερα, τα άπλυτά τους για να καθαρίσουν. Μην καθαρίσουν και εμάς στο τέλος. Τέλος ταξινόμησης υπου-αεργών πότε θα βάλουν; Ποτέ μην σώσουν, θα τους κάνω delete και ας τολμήσουν να ξαναρθούν. Η νύχτα προβλέπεται μακρά, άκρα μας κόψαν πολεμόντας για λεφτά. Μιζάω μιζάς μιζάει, το μάθαμε και αυτό το ρήμα. Έρημες φωνές στη ζούγκλα του μεγάλου λεοντοπαλικαρισμού της συμφοράς. Μην μασάς σου λέω, μην μασάς. Αφού δεν έχει τίποτα να φας. Προσπαθείς να φύγεις και που θα πας; αυτή η καταραμένη χώρα μας κυνηγάει πάντου. Σκουπιδοντενεκές ξεγάνωτος. Άντε πια, μας φάγατε τα αυτιά, γιατί τόση χαρά; ρε μπας και ονειρεύομαι και ιστορίες μηχανεύομαι, θα ανεβώ στη μηχανή και ελπίζω να μην φωνάζει ο χρονάκος για τον δρόμο που θα ανοίξω. Αλλά αν δεν το κάνω εγώ κάποιος παπαλαρίων θα το κάνει. Μόνο μια χάρη, ελάτε να σπρώξουμε.
ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ ΑΠΟΠΝΙΚΤΙΚΟ
Άλλη μια αποφράδα έφτασε στο τέλος της. Τέλος εποχής για πολλούς μα όχι για αυτούς. Ξέρετε τι εννοώ, μην κάνετε τους χαζούς, κάτι που έχετε μάθει και το πετυχαίνετε με μεγάλη ευκολία. Γίναμε η λεία πολλών, μπαμπουίνων μεγάλων και μικρών. Φτιάξαμε μια ζούγκλα και απο ευγνωμοσύνη μας καταβρόχθισε. Απόπατος γίναμε μιας λερωμένης τουαλέτας. Καθημερινοί χαμένοι ρώσικης ρουλέτας. Και φωνή απο πουθενά. Κολυμπάμε στα σκατά μα τίποτα δεν μας σταματά. Κάτι μας βρωμάει, ρε μπας και είμαστε εμείς; Βόθροι μιας ξεχασμένης εποχής. Αν καταφέρναμε να τα κάνουμε παξιμάδι θα κάναν γλέντι τρικούβερτο τα παιδιά της Αφρικής. Αφρίσαμε, ασπρίσαμε και μυαλό δεν θα βάλουμε ποτέ. Έχουμε ξαπλώσει και περιμένουμε αν θα μας φάει η αρκούδα ή ο αετός. Μα να μην παίρνουν μια απόφαση και αυτοί, μας πρήξαν και τελειωμό δεν έχουν. Ρέουν τα ποτά και πίνουμε σαν τους τρελούς. Σαν; Καλό και αυτό. Τρέχω μήπως και σωθεί τίποτα αλλά μάταια. Κανείς δεν ακούει κανένα. Χρόνια περασμένα. Καμία αλλαγή, μαζευτήκαμε πολλοί. Μήπως να αραιώναμε σιγά- σιγά. Μήπως να πηγαίναν σπίτια τους μερικοί;